Home » Over ons » Verhaal: Zin en Onzin
Zondag 20 augustus 2017 

Verhaal: Zin en Onzin

Wie eenmaal in de bergen heeft gefietst zal veel van zijn ervaringen in dit klimverhaal terugvinden.

Voor wie er nog nooit is geweest ligt dit even anders. Het is nu eenmaal moeilijk om ervaringen uitsluitend met tekst op een ander over te brengen. Het is trouwens verbazingwekkend hoeveel zin en onzin er over het fietsen in de bergen wordt verteld.

Laten we om te beginnen vaststellen dat er geen onbefietsbare bergen zijn. Hoogstens schiet de techniek van de fiets of die van de fietser te kort. Zolang een berg berijdbaar is, valt hij ook te befietsen. Mits we natuurlijk de nodige voorzieningen treffen op het tactische (jazeker) en het technische vlak. Wie over de nodige krachten beschikt zal zich weinig zorgen hoeven te maken, zou je denken.

Niets is minder waar. Bergen moet je niet met kracht, maar met beleid platfietsen. Een helling van pakweg 7-8 % (en dat zijn de meeste) wordt pas door zijn lengte een uitdaging.

Zoiets als de Kluisberg is met een redelijke versnelling best te doen. Maar bij een lengte van 20 kilometer of meer ga je daar halverwege toch anders over denken. En als je geen begaafde klimmer bent, ben je genoodzaakt alle denkbare mogelijkheden uit te buiten om zo de beperkte capaciteiten en ervaring ten volle te benutten.

Stephan