Home » Over ons » Verhaal: Hoger Op
Zaterdag 24 juni 2017 

Verhaal: Hoger Op

Melkwitte vlekken liggen tegen de flanken. Grijswitte pluimen verhullen zijn top. Aan de voet van iedere col trappen we naast elkaar onze fietsen vooruit en onze lichamen warm. Dat laatste is hier hard nodig want het lijkt na ieder haarspeldbocht kouder te worden. Ik ga even op de pedalen staan en adem rook uit. Ik bevind me in 's werelds grootste ijskast. Alles in mijn hoofd wordt rustig en zeker. Mijn anders zo gecompliceerde denkwereld balt zich samen tot één simpele gedachte. Een ontlading van positieve energie die haast leidt tot een gevoel van openbaring.

De warmte die ik produceer weegt niet meer op tegen de kou. De bochten liggen nu steeds dichter bij elkaar en ook dat zweept mij op om harder te gaan rijden. Mijn inspanningen bereiken nu bijna hun climax. Alsof de achtergelaten ingewikkelde gedachtenkronkels mij weer op de hielen zitten, klim ik orgastich. Een recht stuk asfalt ligt voor me als ik mijn fiets in één van de vele bochten doortrek. Ik denk niets. De wolken hebben inmiddels alle stukjes blauw om zeep geholpen. Als het langzaam begint te druppen, nemen we er ons regenjasje bij. In de bochten verkracht ik de ideale lijn. En trap voor trap kom ik vooruit. Het druppelen is gestopt en het plenzen is begonnen.

Auto's staan rustig te wachten op een graafmachine die een stuk kapot wegdek aan het vervangen is. Met kletsnatte schoenen zet ik mijn klim verder. Ik probeer harder te trappen om warm te krijgen, maar zelfs met mijn lage snelheid is dat haast niet mogelijk. Op de weg staat nog drie kilometer. Ik krijg terug moed. Niemand begrijpt mij of kan mijn gedachten ooit begrijpen bij deze laatste meters. Ik klim, sprint, stoot als een gewichtheffer het onmogelijke gewicht omhoog. Mijn ziel brult de oerkreten van die gewichtheffer tegen de col die we zojuist bewerkt hebben. Als ik weer mensen zie en hoor op het kleine parkeerplaatsje, is alles voorbij.

De vele cols hebben zich in ons geheugen, maar vooral in onze spieren geprent.

Stephan